Leo Blokhuis: ‘Radiohead op Lowlands was fenomenaal’

1362
Leo Blokhuis
Foto: Roel Wijnants

‘Don’ Leo Blokhuis is de wandelende muziekencyclopedie van Nederland. Hij is bekend van de ‘Top 2000 à Go-Go’ en zijn oneindige passie en fascinatie voor alles wat met muziek te maken heeft. Festileaks sprak met hem, over zijn gesprek met Paul McCartney en de schoonheid van de nieuwe Beyoncé.

[one_half]

Eerste festival: Flevo Festival

Het eerste festival dat ik bezocht was het religieuze Flevo Festival. Het evenement was in die tijd op hetzelfde terrein als Lowlands nu. Het mooie is dat het eigenlijk een soort blauwdruk was van hoe Lowlands later zou worden, met theater en lezingen. Een week na Flevo ging ik naar Lowlands, veel podia bleven staan op het terrein. Je zag er de ene week een religieuze rockband spelen en de week erna Jeff Buckley.”

[/one_half] [one_half_last]

Beste festivalconcert: Radiohead op Lowlands

“Radiohead op Lowlands 1995 was fenomenaal. Ze speelden in de grote tent. Ik zat in het gras, voor een ondergaande zon met alleen maar leuke mensen om me heen. Alles klopte en ik dacht: zo voelt geluk. Het beroemde Pearl Jam concert op Pinkpop 1992 was ook erg indrukwekkend, ook omdat Soundgarden die dag optrad. Tijdens Soundgarden begon het ontzettend te onweren, dat gaf extra effect aan de zware sound van de band. Heel erg bijzonder.”

[/one_half_last]

[one_half]

Must see: Tedeschi Trucks Band

“Op het Blues Festival in Grolloo staat de Tedeschi Trucks Band, een soort nieuwe Bonnie Raitt. Ze maken muziek die het in Nederland niet per se heel goed doet, maar live is het echt enorm, met een grote band en blazers. Op North Sea Jazz speelt Anderson .Paak. Zijn nieuwe plaat is een goede mix van hip-hop, band en rhythm & blues. Best Kept Secret heeft dit jaar een achterlijk goede line-up, met onder andere Wilco. Ik zag ze ooit in een voorprogramma spelen in Paradiso en ze hebben me helemaal van de sokken geblazen.”

[/one_half]

[one_half_last]

Festivaltip: The Brave

“Bij mij in de achtertuin is een jong festival dat The Brave heet. Er komen ongeveer 1200 mensen op af, eigenlijk altijd net iets te weinig. Town Of Saints en Tessa Rose Jackson stonden op de line-up, maar ook obscure acts uit IJsland. Het festival is super sympathiek in de kleine opzet waardoor het erg toegankelijk voelt. In het eerste jaar was Dotan de afsluiter. Hij is te groot voor het festival, maar vindt het leuk dat zoiets bestaat. Ik hou heel erg van het kleine.”

[/one_half_last]

[one_half]

Festival vs concert

“Ik ben geen typische festivalganger. Ik vind festivals veel te groot en te druk. Een voorprogramma en een hoofdact zijn veel intenser. Een show van Muse is zó gigantisch en zo heftig dat ik daarna ook even klaar ben. Ik vind het erg leuk om met mijn kinderen naar een concert te gaan, zij storten zich er helemaal in en proberen naar voor te komen. In mijn beroep doe je dat niet zoveel meer, dan sta je achteraan bij de bar naar een act te kijken. Het is eigenlijk veel leuker om je er zo in te storten.”

[/one_half] [one_half_last]

Vergeten festivalacts

“In de jaren ’90 was er de band James, ze hebben de ontzettend leuke hit ‘Sit Down’. James heeft alles van een one hit wonder, één keer pieken en daarna niet meer. The Stone Roses zijn ook weer terug. Heel veel mensen zijn daar blij mee, maar genoeg mensen zeggen ‘dat moest niet’. De nieuwe single van The Stones Roses valt op sommige plaatsen zo slecht dat ik me afvraag of het wel wat gaat worden.”

[/one_half_last]

[one_half]

Interview-memories: Paul McCartney

Voor de ‘Top 2000’ heb ik Rodger Hogdson van Supertramp geïnterviewd. In de namiddag voor zijn optreden sprak ik hem voor het eerst, toen zei hij ‘kom na de show even terug’. Na de tweede ontmoeting vroeg hij of ik ‘s ochtends weer wilde terugkomen bij zijn hotel. Dat was zo bijzonder, er was echt een klik. Mijn interview met Paul McCartney zal me ook altijd bijblijven. Het was eigenlijk wat aan de korte kant, maar hij gaf me alle informatie voor een video: van Blackbird tot een gitaar tutorial. Dat was echt super gaaf.”

[/one_half] [one_half_last]

Halfjaarlijstje

“Radiohead met ‘A Moon Shaped Pool’ gaat zeker in de top 3 eindigen in mijn jaarlijstje. Het album heeft een duidelijke sfeer, ingetogen en introvert maar heel erg mooi. Zelfs oude liedjes, zoals True Love Waits, zijn zo aangepast dat het goed op de plaat past. Het klinkt misschien banaal, maar ‘Lemonade’ van Beyoncé vind ik een krankzinnig mooi album. Freedom, het nummer met Kendrick Lamar, is zó goed. Het nummer heeft een rocky-kant en heel veel energie en ook de plek op het album klopt. ‘Lemonade’ is een plaat die je echt in zijn geheel moet luisteren.”

[/one_half_last]