Wildeburg is de meest blije speeltuin van Nederland

Foto: Kaik Photography (Wildeburg 2022)

Op de opleiding voor journalistiek wordt je geleerd: ‘show, don’t tell’. Ofwel: vertel niet letterlijk wat er is gebeurd, maar kom met concrete voorbeelden waaruit een lezer die conclusie zelf kan trekken. Dus bij deze; een selectie van plekken en momenten die Wildeburg 2022 kleur gaven.

Headliners hebben ze niet op Wildeburg. Een echt duidelijke festivalplattegrond trouwens ook niet. Het terrein hangt aan elkaar van kleine paadjes die overal en nergens heen kronkelen. Wie eenmaal in het bamboebos terechtkomt, weet dat ‘ie minstens weer een half uur van z’n dag kwijt is voor daar de gewenste uitgang is gevonden.

Maar ach, waarom zou je de uitgang ook willen vinden als elk hoekje weer een andere verrassing biedt? Een toren om in te klimmen. Een oogverblindend schouwspel van lasers. Of een telefoon die je direct in verbinding brengt met een festivalbezoeker aan de andere kant van het terrein.

Foto: Kaik Photography (Wildeburg 2022)

Glimlachen a gogo

Ook buiten de bamboe houdt de creativiteit en gekkigheid niet op. Als eerste in het oog springen de vele bordjes met aanstekelijke teksten die je telkens weer die korte glimlach op je gezicht geven. Maar er is ook de Dutjesdome. De Weggeefbar (alles gratis!). Een grote gele waterslide van een zandhelling in het water. Er zijn vuurspuwende vogels. Het lichtjesbos.

Er is Radio de Koperen Hond, met lampen gemonteerd in spoorwegovergangen, stoelen als in de eerste klas, een incheckpaal en een aangereden rendier op het dak. Het live podium van het festival (tussen alle beats door check je hier ook gewoon Goldband, Sophie Straat en Goldkimono) hangt vol met intrigerende ogen met lampen en lasers in de pupillen. We vinden een aardappelmuseum. Of een theebar waar heerlijke kruidenthee wordt geserveerd door een koppel dat twee weken lang met de hand, plankje voor plankje hun kasteel aan het bouwen is geweest.

Lampen, flitsen, bellen, rook, vuur

Wildeburg hangt aan elkaar van eilandjes, grasvlaktes en kleine strandjes. Vrij centraal op het terrein ligt een lange loopbrug die je van de ene naar de andere kant van een waterplas brengt. Langs de brug zijn felle lampen en boxen gemonteerd die door een stroom aan knallen, flitsen en schoten een oorlogsfront lijken te immiteren. Snel aan de overkant gegarandeerd.

Er is Vuurtoreneiland met jacuzzi’s en hangmatten. Er staat een gigantische gevechtshelikopter bij de ingang. Ingegraven motoren. Bellenblaasmachines gecombineerd met een rookmachine, waardoor bellen zich vullen met rook. Een compleet vegetarisch festival. Een reuzenrad dat standaard in de fik staat. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Foto: Kaik Photography (Wildeburg 2022)

Live Love Life

Je verbaast je waar je allemaal wel niet in en op kan. Dit festival kent nauwelijks een hek of backstage; er is geen bewaker die je vertelt dat je ergens niet mag staan. Want alles is hier hufterproof. Het vliegtuig bij de main stage? Kun je gewoon in, of op springen. De kleurrijke huisjes bij De Achtertuin? Bewoonbaar! Die schutting midden in het bos? Die kan open, en dan sta je ineens in een klassieke rijtjeshuis onderhoudsvrije tuin, inclusief kogelbarbecue en ‘Live Love Life’ en ‘Hier waak ik’ deco. Oh, en natuurlijk is er een glijbaan die je in no-time van de ene (‘De Helling’) naar de andere (‘Duinpan’) stage brengt.

Wildeburger Courant

Meer festivals hebben een festivalkrantje dat ‘s ochtends wordt verspreid op de campings, maar geen enkele is zo leuk als die van Wildeburg. Een leger creatievelingen hobbelt over het festivalterrein om verslag te doen in de vorm van prachtige tekeningen, poëtische woordkunsten en wenkbrauwfronsende interviews (zie hieronder). En dat alles superanaloog: op de redactievloer van de Wildeburger Courant is geen laptop te bekennen. Handmatig drukken en vouwen duurt weliswaar even, maar dan komt er ook wel extra liefde in.

Fragment uit de Wildeburger Courant van zondag 10 juli, door Zena-Rae

Aan Wildeburg komt geen einde. Niet alleen omdat paden eindeloos lang doorgaan, ook de muziek stopt niet. Wie op Wildeburg is vergeet maar beter het begrip tijd. Dagen en nachten vloeien in elkaar over en vormen een geheel. Pieken zijn er continu, dutten en eten komt hier en daar tussendoor. Als Goldband over ‘De Langste Nacht’ zingt, kunnen we niet anders dan voorstellen dat het om Wildeburg gaat. Maar hoe lang de trip ook duurt, te kort was ‘ie nog altijd. Tot volgend jaar dan maar weer.