Weitjerock 2023: Zeeuws-Vlaams festival met veel Belgische invloeden  

Dit jaar is Weitjerock weer terug op 28 en 29 juli in het Zeeuws-Vlaamse IJzendijke. Dit plaatsje ligt zelfs voor Zeeuwse begrippen wel een beetje uit de route. Maar dat het stadje slechts 15 minuten van de Belgische grens afligt, maakt dit festival juist uniek. Ze maken optimaal gebruik van hun ligging door Nederlandse en Belgische bands op de line-up te combineren. Daardoor trekt het festival ook veel publiek vanuit onze zuiderburen. En daardoor is hier in IJzendijke veel te beleven.

Weitjerock, een festival dat eind jaren negentig het daglicht ziet, heeft niet de makkelijkste jaren gekend. Het had niet veel gescheeld of het festival had niet meer bestaan. Eerst door een gebrek aan opvolging tussen 2003 en 2013, daarna door de onvoorspelbare Nederlandse zomer. In 2015 werd het festival helemaal gecancelled door een kapotgewaaid podium en in 2019 hield het maar niet op met regenen.

Toch wordt één ding op deze editie wel duidelijk: “de vrijwilligers en vrienden van” steunen het festival door dik en dun. Die onvoorwaardelijke steun heeft ervoor gezorgd dat De Jeugd Van Tegenwoordig, Black Box Revelation, Will And The People, De Staat, Goldband en Son Mieux nu ook de weg kennen naar IJzendijke.

2023, het jaar van verandering

Wanneer wij dit jaar het festivalterrein oplopen, is het gelijk duidelijk dat er veel geinvesteerd is in vernieuwing en professionalisering. De twee grootste podia staan niet meer naast, maar tegenover elkaar op het veld, met ertussen voldoende plaats om heerlijk te chillen.

Daarnaast is nu één podium overdekt, iets dat goed van pas komt dit jaar. Want ook nu staat er weer een flinke regenbui op het programma. Dat blijkt vooral jammer voor ELEPHANT, dat midden in een plensbui optreedt op het onoverdekte podium en daardoor alleen nog speelt voor enkele diehards.

Photo credits: Aswintha van Dijk

Belgische parels

Pas na de regenbui begint het veld goed vol te stromen. Dat is jammer, want dit publiek heeft het eerste hoogtepunt van de dag al gemist. Het Belgische bandje Kids With Buns heeft dan al een ijzersterk optreden weggegeven. Met hun melancholische bedroomsound nemen ze het op dat moment aanwezige publiek helemaal mee. De frontvrouwen lijken even van slag als aan het einde van hun set de muziek eruit klapt, maar door het enthousiasme van de toeschouwers herpakken ze zichzelf snel. Dat belooft wat voor hun optreden op Pukkelpop.

Kids with Buns. Photo credits: Aswintha van Dijk

Daarnaast staat ook School Is Cool op het programma, een band die vooral rond 2010 op bekendheid kon rekenen. Na wat wisselingen in hun bezetting en de release van hun vijfde album Brittle Dream is de band weer helemaal terug. Enthousiast kondigt frontman Johannes Genard aan dat ze Weitjerock gaan overladen met energie. En dat doet de band dan ook: de aanstekelijke beats, in samenspel met synthesizer en viool zorgen voor een funky sound. Na een minuut of tien moet je toegeven: het is toch moeilijk om stil te blijven staan.

Nederlands versus Belgie

De echte Nederland-België ‘clash’ volgt bij het optreden van Sloper, waar twee legendes het podium betreden en plaatsnemen achter het drumstel. Het is een samenwerking tussen Mario Goossens van Triggerfinger en Cesar Zuiderwijk van Golden Earring. Deze mannen verzorgen een ware masterclass, ondersteund door twee gitaristen en frontzangers die de band compleet maken.

Helaas blijkt het toch moeilijk om de aandacht het gehele uur vast te houden. Omdat de nummers zwaar leunen op de drums, is het optreden niet heel erg divers. Maar wanneer aan het einde flink uitgepakt wordt met de hit ‘Radar Love’, blijkt het het toch zeker waard om tot het einde te blijven.

Een andere Nederlandse act van formaat is Van Dik Hout, dat sterk leunt op haar klassiekers. Doordat de band in topvorm is, werkt dit prima. Het publiek zwijmelt weer weg naar vroegere tijden en haalt herinneringen op naar haar eerste schoolfeesten, waar de muziek van de Den Helderse band ook al van de partij was.

Ronde. Photo credits: Aswintha van Dijk

Rondé is vervolgens de terechte headliner van de avond. Hit naar hit komt voorbij en Weitjerock heeft duidelijk zin om te dansen. Binnen no time swingt, zingt en lalt iedereen mee met Rikki Borgelt en haar band. Met ogenschijnlijk gemak bespeelt ze het publiek met haar loepzuivere stem. Het veld staat overvol en het is duidelijk dat er veel mensen uitkeken naar dit moment. Dat smaakt naar meer! Gelukkig staat Coloray al klaar om de toeschouwers die nog niet uitgedanst zijn nog een toetje te geven.

Deze editie bewijst maar weer eens dat het fijn is dat het festival er nog is. En dan te bedenken dat het volgend jaar pas echt gaat knallen, want dan is het tijd voor het 10-jarig jubileum!