Moby op Bospop 2026, dat zagen vele mensen aan het begin van het festivalseizoen niet aankomen. Op het festival is namelijk veel rock, blues, classic rock en hier en daar wat indie te vinden, terwijl Moby juist van het raven en de dance is. Twee uitersten op het eerste gezicht, die elkaar volledig omarmen na anderhalf uur.
Waar het meestal om een headliner draait, steekt de zaterdag van Bospop 2026 anders in elkaar. Ja, Moby staat bovenaan de poster en sluit de Mainstage af, maar hij wordt op het affiche geflankeerd door ZZ Top. De Texaanse rockers waren al eerder headliner in Weert en sluiten dit keer de tent af. Daarna is het aan vreemde eend in de bijt Moby om de bezoekers dansend naar huis te sturen.
Moby laat Bospop 2026 raven
Meteen bij het begin wordt het duidelijk dat het geen typisch Bospop optreden wordt. De lampen flitsen, de band komt op en de beat van ‘Bodyrock’ dropt. Waar je verwacht dat de rockliefhebbers onwennig zijn gebeurt juist het tegenovergestelde, de hele weide schudt meteen de heupen los. Daarmee is de eerste zorg of de elektronische muziek van Moby wel op Bospop 2026 past weg.
Reden te meer om er een schepje bovenop te gooien met de volgende nummers ‘Go’ en ‘Next Is the E’. De sample van Eminem “Nobody listens to techno” galmt over het veld. Misschien is dat normaal gesproken wel waar hier, maar nu is daar toch zeker een uitzondering. Het lijkt haast of Tomorrowland is neergestreken op het evenemententerrein in Weert.
Schatplichtig aan de gitaarmuziek
Echter lijkt Moby ook wel te weten waar de roots van het festival liggen. Na een klein halfuurtje wordt de cover van David Bowie’s ‘Heroes’ gespeeld, ingeleid door een verhaal over de vriendschap tussen de twee. Deze versie mist het pit van het origineel en even lijkt het of de aandacht wat verslapt. Dan is er de bloedmooie overgang naar eigen hit ‘Why Does My Heart Feel So Bad?’, ook niet meteen het stevigste nummer maar zo mooi gebracht dat er wordt weg gezwijmeld.
“Never in a million year I thought that I would play the same festival as ZZ Top” mijmert Moby. We horen dat hij groot fan van ze is en vroeger in punkrock bands speelde, iets wat wij allang wisten natuurlijk. “I will do my best to play the guitarsolo’s in a Texas style”. Een treedje lager dan het podium, voor het publiek langs, loopt Moby de ene solo na de andere eruit te gooien tijdens ‘Flower/Find My Baby’. Moby maakt hiermee een perfecte vertaalslag van de klassieke Bospop naam ZZ Top naar zichzelf.
Dirigent over band en publiek
Het hele optreden rent Moby over het podium. Hij zwaait met zijn handen als de band een nummer instart, begeleid een stuk met toetsen, gitaar of op de bongo’s en loopt van het ene uiteinde van het podium naar het andere om het publiek op te zwepen. Geen seconde staat de artiest stil. Hij ontpopt zich als dirigent die niet enkel bandleider is en zorgt dat de muzikanten goed op elkaar inspelen, maar ook zeker dat het publiek betrokken is bij de show.
Moby en zijn band verzorgen op Bospop 2026 een divers pallet aan stijlen. Van sferisch met strijkers tot keihard raven met lompe beats. De ene keer een blues gevoel waarop je zwijmelt en dan weer funky dat je laat dansen. Met zoveel stijlen is de valkuil dat het optreden schizofreen aanvoelt, maar Moby is de lijm die alles samenhoudt.
Merkwaardig einde
De set wordt op het einde langzaam opgebouwd. ‘Natural Blues’ en ‘Porcelain’ worden onthaald als de hits die het zijn en met ‘Lift Me Up’ en ‘Feeling So Real’ beuken we ons een weg naar het einde. Laatstgenoemde is de setafsluiter gedurende de Europese tour. Op een uitzondering na die we hier op Bospop krijgen.
“I once was in Rotterdam and heard incredible gabber music. This one is dedicated to the Dutch dance music”. Nadat Moby zijn little thingy to stand on heeft gevonden en de band van het podium is verdwenen, horen we ‘Thousand’. Het nummer is het eerste nummer ooit met een bpm over de duizend. Met de handen omhoog en enkel de track te horen beleeft Moby het voorop het podium als een religie. Als de track afbouwt, pakt hij een flightcase waarop hij gaat hurken. Als de track het aantal bpm weer versnelt, rijst hij steeds hoger op, het moment ultiem beleven.
Zo sluit Moby zijn optreden af in een stijl die nog nooit op Bospop is voorgekomen. Het publiek blijft achter in een mix van ontlading, verwondering en extase. De gewaagde boeking heeft zijn vruchten afgeworpen. Raven op een klassiek rockfestival: zowel Moby als Bospop 2026 bewijzen dat het dubbel en dwars kan.
Hoe is Bospop 2026?
Bospop 2026
