Op het vijftigste verjaardagsfeest van North Sea Jazz konden The Roots natuurlijk niet ontbreken. Grote verrassingen hadden ze niet in petto, maar ze deden wel hun uiterste best. Vooral drummer Amir ‘Questlove’ Thompson was overal tegelijk.
Volgend jaar vieren The Roots zelf hun veertigste verjaardag, maar ze zijn nu al in feeststemming: vrijdagavond speelden ze voor de tiende keer op North Sea Jazz, dat dit jaar voor de vijftigste keer plaatsvindt. De band – een rapact die uitgroeide tot een dusdanig sterke liveband dat ze gevraagd werden als huisband van de talkshow van Jimmy Fallon – past met zijn mix van genres dan ook uitstekend bij het festival.
Het feest begon al vroeg, omstreeks kwart voor vier in een overvolle Darling, waar een wat overijverige crowd manager de gang van zaken niet echt vooruithielp door één deur gesloten te houden en mensen slechts in één richting door te laten, waardoor er zowel binnen als buiten tientallen mensen stonden aan te schuiven. Maar de erg aanstekelijke muzikale taferelen op het podium maakten dat onmiddellijk weer goed.
Daar zat Questlove zich al in het zweet te drummen, vergezeld van Christian McBride, één van de meest befaamde bassisten uit de hedendaagse jazz, en pianist Robert Glasper, ook een meester in het versmelten van jazz, soul en R&B, en dit weekend één van de artists-in-residence op het festival. Samen hadden ze de grootste lol met fusionjazzklassiekers als ‘Fire Eater’, ‘In a Silent Way’ en ‘Red Clay’, waarin Glasper ook herinnerde aan een track van A Tribe Called Quest die dat nummer samplede.
Niet veel later was het in dezelfde zaal de beurt aan neosoulzanger Bilal, die beter dan wie ook intens en no-nonsense met elkaar weet te rijmen. Hij kuierde het podium op, blikte door zijn ronde brillenglazen uitdagend de zaal in , en schudde vervolgens een vocale peformance uit zijn mouw die weinigen hem nadoen. Hij schakeerde spontaan van rasp naar falset en terug zoals hij het voelde, terwijl de gitaristen in zijn band opstoomden van rhythm en blues naar psychedelische rock. Indrukwekkend.
Bilal stond later ook op het podium met afsluiter The Roots, en viel wat in herhaling door de oude nummers ‘Soul Sista’ en ‘Sometimes’ te hernemen – die had hij eerder misschien beter achterwege gelaten. Maar hij liet zich aansteken door de jazzy vibe op het podium en improviseerde duchtig mee, met zijn stem als instrument, waardoor het toch weer iets bijzonders werd. Ook gast Jon Batiste liet zich helemaal gaan, en niet alleen op piano: hij speelde ‘Human Nature’ van Michael Jackson op melodica.
Niettemin bleef het gevoel dat er meer zat in deze The Roots & Friends, met al het talent dat op dit festival rondliep. Was er bijvoorbeeld geen enkele zangeres te vinden die zich aan de zanglijn van Erykah Badu in ‘You Got Me’ wou wagen? Bovendien beperkte de band zich tot covers en lang uitdeinende versies van hun allerbekendste songs – een leuke jam om mee af te sluiten, maar ze lijken zelfs met rapper Black Thought vooraan steeds minder geïnteresseerd in hun eigen repertoire.
Tien minuten na afloop – het was inmiddels een eind na middernacht – stond Questlove opnieuw in de Darling, met hetzelfde T-shirt waarin hij net meer dan anderhalf uur gedrumd had, voor een afsluitende dj-set. Ook die mikte op het breedst mogelijke publiek, met populaire tracks van Donna Summer, DIana Ross, James Brown, Janet Jackson, Stevie Wonder, Sheila E, Cyndi Lauper en zelfs Fleetwood Mac.
Best amusant, maar niet echt waarje op hoopt met deze man achter de decks. Het was echter bewonderenswaardig met hoeveel focus hij deze tunes na deze lange, warme dag aan elkaar draaide. Hij houdt vast net zoveel van North Sea Jazz als wij.
Gelukkige verjaardag!
Hoe is North Sea Jazz 2026?
North Sea Jazz 2026
