Zaterdag is traditiegetrouw een van de zwaarst geprogrammeerde dagen van Lowlands, en dit jaar is dat niet anders. Van linedancing tot de hardste moshpits, en van een millenial-feest tot een gen z-hartenbreker: dit is waar het op deze zaterdag om draaide.
Soul Linedance Workshop door Summer Dance Forever
Je moet er op tijd je nest voor uit, maar dan heb je ook wat. Om 11:30 staat de Heineken vol vroege enthousiastelingen die popelen om te leren linedancen. Onder leiding van een ontzettend leuke lerares zetten we een stapje vooruit, achter, links, tik. Dan draaien we om en doen het nog eens, met zijn allen tegelijk. Wat een fantastische start van de dag!
Kelis
De Alpha stroomt vol voor Kelis. Ze werkt haar repertoire keurig af, maar de show moet het toch echt hebben van de laatste twintig minuten. In de eerste zonnestralen op de Alpha wordt er volop gedanst en meegezongen, met de vroege-jaren-nul hits ‘Trick Me’ en ‘Milkshake’. Ook de cover van Coi Leray’s ‘Players’ wordt uit volle borst meegebruld: “girls is players too”, inderdaad.
‘Milkshake’ begint rustig, tot er ineens een heuse remix over het Alpha-veld knalt en de zon nog wat feller lijkt te gaan schijnen. “Lah lah, lah lah, la” glijdt moeiteloos over in een chaotische mashup. De intro van Nirvana’s ‘Smells Like Teen Spirit’ vermengt zich met ‘Get Up’ van Bingo Players, waarna het via ‘Love’ van Donna Summer weer teruggemixt wordt naar haar eigen house knaller ‘Bounce’.
Terwijl Kelis haar laatste nummer van de set, ‘Acapella’, laat klinken, steelt een met ontbloot bovenlijf dansende bezoeker in het publiek de show op de grote schermen. De heuvels van de Alpha laten er een luid gekrijs op los.
S10
Dat S10 een moeilijke tijd achter de rug heeft, is voor velen bekend. Na het overlijden van haar tweelingbroer heeft de zangeres een periode minder shows gespeeld, maar deze zomer staat de agenda toch weer behoorlijk vol. In de middag wisten veel mensen de weg naar de Alpha te vinden om de show bij te wonen.
Met een afwisselende set weet S10 de Alpha helemaal mee te krijgen. De dansbare bangers worden gevolgd door kleine kwetsbare liedjes. Bij ‘De Diepte’ wordt er met tranen in de ogen meegezongen, terwijl bij ‘Have Fun’ de heupen los gaan. Met gastartiest Oscar and the Wolf brengt ze het recente ‘Safe and Sound‘, en aan het einde komt beste vriendin Froukje nog langs voor ‘Hart in Brand’ en ‘Ik Haat Hem Voor Jou’, waarbij meerdere moshpits ontstaan in het publiek. De zichtbaar geëmotioneerde S10 sluit af met ‘Kan Het Leven Vandaag Beginnen’. S10 laat met haar optreden zien dat kwetsbaarheid en kracht hand in hand gaan.
IJSLAND
De Bravo puilt uit voor IJSLAND, maar waarom staat het trio niet in de Alpha? Abel en Sef openen keihard met ‘Hete Take’, waarna ‘Don’t Believe The Krant’ en ‘Osama Bin Laden’ volgen. Alle hete takes worden meegeschreeuwd. Meerdere exemplaren van de Daily Paradise, de krant van Lowlands, vliegen de lucht in en de beats van Faisal zetten de toon: dit wordt een uur gas geven. Wie na de start nog naar binnen probeert te komen, vergeet het maar, de Bravo zit potdicht.
Het publiek heeft de bars van de meeste songs uit hun hoofd geleerd. Meerdere IJslandse vlaggen zwaaien door de lucht en de mosh- en cirkelpits houden geen moment stil. De energie in het publiek is een compleet gekkenhuis. “En nu ga je dansen, klootzak”, klinkt het meermaals vanaf het podium. En gedanst werd er.
Geese
Een unieke combinatie van post-punk, art-rock en onvoorspelbaarheid die elk nummer anders laat klinken dan verwacht: Geese is met recht een van de sensaties van deze zomer te noemen. De band uit Brooklyn begint ingetogen met ‘Husbands’ en voert de Bravo direct mee met diepe basslijnen en dromerige vocalen van zanger Cameron Winter. Na zo’n twintig minuten gaat het tempo omhoog: de gitaren gieren harder, de vocalen worden rauwer, en wat begon als intiem ontaardt in een experimentele, stevige rockshow.
Op een gegeven moment neemt Winter zelf even de tijd om te genieten van een crowdsurfer die voorbijkomt. “We should just play nothing”, grapt hij terwijl hij een slok van zijn biertje neemt. Gelukkig gaat die vlieger niet op: de set eindigt met een grote moshpit onder zijn krijsende “There’s a Bomb in My Car”. Na dit optreden is de kans groot dat Getting Killed na Lowlands alsnog grijs op de platenspeler belandt.
Sombr
Wat is Sombr een ongelooflijke rockster. Nog voordat hij een voet in de Alpha heeft gezet, zien we hem backstage op camera in zijn lange witte jas het publiek opzwepen en pushups doen. Dan komt hij het podium op en knalt hit na hit over hartverscheurend liefdesverdriet eruit. Hij is een echte showman met enorm veel aanstekelijke energie, die precies weet hoe hij een publiek moet bespelen.
‘undressed’, ‘back to friends’, ‘homewrecker’: het publiek van Lowlands kan elke regel meezingen. Een prachtige prestatie, als je bedenkt dat het grootste deel van zijn liedjes pas ongeveer een jaar te horen zijn. Het optreden eindigt met ’12 to 12′, dat Sombr na het wegsterven van de laatste noot gewoon nóg een keer inzet. Wij kunnen er geen genoeg van krijgen.
Royal Blood
Terwijl de rest van het festival naar headliner Tyler, the Creator trekt, bewijst Royal Blood wederom dat je met twee man moeiteloos een compleet blik herrie open kan trekken. De tent ontploft op nummers als ‘Little Monster’ en ‘Out of the Black’. Deze start zorgt voor onvervalste chaos van voor naar achter. Met de kersverse single ‘Ten Over Ten’ zakt de energie iets, al voelt het tegelijkertijd ook als een statement: er komt een nieuw album aan, en Royal Blood is allesbehalve uitgeblust. Met afsluiter ‘Figure It Out’ wordt het kleine dipje in het enthousiasme ook weer direct rechtgetrokken, en stuurt Royal Blood het publiek vol hernieuwde energie de nacht in.
Lowlands 2026
