Op de eerste dag van Paaspop 2026 sluit Sean Paul hoofdpodium Apollo af. Het is in de avond bitterkoud in Schijndel, maar de Jamaicaanse dancehall-hitmachine warmt ons op met een hete mix van hits en schuddende heupen.

Hij stond al jaren op de verlanglijst van festivaldirecteur Peter Sanders (en zou eigenlijk in 2020 op Paaspop staan, maarja, corona). Nu heeft de paashaas hem toch echt naar Schijndel gebracht: Sean Paul, een van de absolute koningen van de dancehall. Dit is Jamaicaanse popmuziek die haar wortels heeft in reggae. Het genre is vernoemd naar de fysieke dance halls in Jamaica, namelijk ruimtes of clubs rondom een mobiele discotheek.

Dancehall ontstond in de jaren 70. Sean Paul was één van de eerste artiesten die dancehall mengde met elementen van mainstream popmuziek. Met die gouden combi behaalde hij aan het begin van de zeroes internationaal succes. Zo was zijn ‘Get Busy’ de eerste dancehallplaat die op nummer één van de US Bilboard Hot 100 belandde.

Aftelklok

Terug naar het heden. De hype zit er goed in op Paaspop 2026. Op de eerste dag hoor je overal mensen op het terrein “Sean da Paul” roepen (of moet het eigenlijk Chanderpaul zijn?). ’s Avonds verandert de Apollo in een Nederlandse versie van een dance hall, die bomvol staat voor de Jamaicaanse zanger. De lichten gaan uit, de band stapt het podium op en kondigt met veel bombarie de komst van Sean Paul aan. Op het scherm verschijnen statistieken van Spotify (“most streamed dancehall artist”) en een aftelklok die om de een of andere reden de oneven nummers overslaat. Als de klok bij 0 is, staat de zanger nog steeds niet op het podium! We wachten met smart, waar blijft hij toch?

Photo credit: Samuel van der Lee / Festileaks

Glittermicrofoon

Na zes minuten bestijgt Sean Paul eindelijk het podium, gewapend met zonnebril, glittermicrofoon en een ketting met ‘DUTTY ROCK’ (de titel van zijn tweede album) in dikke gouden letters. Hij gaat meteen hard aan het werk met ‘Get Busy’, vergezeld door twee danseressen in groene pakjes. Op het scherm zien we nostalgische beelden uit Seans videoclips. Daarna knalt hij direct door met ‘Cheap Thrills’, ‘Baby Boy’ en ‘Bailando’.

De tracks volgen elkaar in sneltreinvaart op. Hij speelt de nummers ook niet in zijn geheel: meestal is het een refrein, couplet en hup, mixen maar naar de volgende. Het is daardoor moeilijk om even op adem te komen (non-stop billenschudden is een sport, hoor). Ook is er op deze manier weinig opbouw naar de écht grote hits, die misschien nog beter uit de verf waren gekomen als ze niet ietwat gehaast volgden uit een mix van het vorige nummer.

Energie

Mogelijk heeft het met het gebrek aan pauzes te maken, maar de aandachtsspanne van een deel van de toeschouwers blijkt nogal kort. Vooral bij de minder bekende nummers gebruiken mensen de tijd om even bij te kletsen. Ook vallen er gedurende het optreden wat gaten in het publiek.

Aan Sean Pauls energie ligt het zeker niet, hij springt en danst volop over het podium. Qua zang is het optreden prima in orde. Ja, hij gebruikt regelmatig een achtergrondbandje, maar de stukken die hij zelf in pijlsnel Patois zingt klinken goed. Ook laat hij zien dat hij nog steeds vloeiende heupen heeft. “If our FletchaBass plays some reggae bassline, will the ladies show some waistline?”, vraagt hij terwijl hij voordoet hoe dat moet.

Daarnaast geldt het gebrek aan aandacht gelukkig ook niet voor iedereen in het publiek. Vooraan gebruikt een groep een omgekeerde mojitokan als minipodium. Festivalgangers zetten één voet erop om optimaal te kunnen twerken of balanceren er met twee voeten op om er met een slutdrop vanaf te springen.

Films

Sean Paul mag dan veel grote hits in de zeroes hebben, hij laat op Paaspop zien dat hij moeiteloos bij de tijd blijft. Zo heeft hij de geneugten van AI ontdekt, wat hij toont in de visuals tijdens ‘Ginger’. We zien de zanger (inclusief zonnebril) op het scherm onder meer de hoofdrol spelen in Titanic, meedoen aan Squid Game en in een strak pak de nieuwe James Bond uithangen, wat voor de nodige hilariteit zorgt.

Na een berg radiohits (‘Got 2 Luv U’, ‘Rockabye’, ‘Trumpets’, het houdt niet op) en een lieve ode aan zijn oma is het tijd voor de grote afsluiter. Absolute banger ‘Temperature’ doet het kwik in de Apollo flink stijgen. De live-uitvoering hiervan van zijn band geeft het nummer een extra dimensie. Sean Paul herhaalt het iconische refrein een keer of vier, doet nog een afsluitend dansje met zijn danseressen en dan knalt de confetti in kleuren van de Jamaicaanse vlag de lucht in.

Dat was het dan, of toch niet. Als de lichten al deels aan zijn, keert mister Paul nog een keer terug naar het podium voor een bizarre mix van ‘Sweet Dreams’ van Eurythmics met ‘Temperature’. Pure comedy in hetzelfde straatje als de AI-visuals en daarmee een prachtige afsluiter van de eerste Paaspopdag.