Skunk Anansie heeft de eerste dag van Dauwpop 2026 vakkundig afgesloten. Met een strakke show wist Skin en haar band het publiek te boeien. De energie wat de band erin legde was van ongekend hoog niveau.
Na regen komt zonneschijn en wat was Dauwpop 2026 daar aan toe na de gigantische plensbui op de eerste dag. Mensen stonden strak tegen elkaar aan te schuilen in de Leffe kathedraal, waren onder de grote mainstage tent spelletjes aan het improviseren voor vermaak tijdens het droog blijven of werden in The Barn zeiknat van het zweet terwijl ze geen idee hadden dat het regende. Toen het droog werd was het tijd voor Skunk Anansie om de festivaldag af te sluiten.
Openen met gebalde vuist
Onder aanvoering van zangeres Skin schiet Skunk Anansie in de startblokken als een wild dier. ‘This Means War’ en ‘Charlie Big Potato’ worden puntig en krachtig gespeeld. Publiek wat de band niet goed kent, schiet wakker en kijkt verschrikt. Dit is wel een heel stevig begin, maar het laat meteen zien wat de band hier komt doen. Niks geen fluwelen handschoenen en de mensen langzaam inpalmen. Een uppercut is het recept vanavond.
Natuurlijk helpt het dan mee voor het charmeoffensief dat Skin de frontvrouw van de band is. Gekleed in een grote jas struint ze het podium over als een roofdier en scant het publiek alsof ze op zoek is naar een prooi. Het draagt bij aan de spannende sfeer aan het begin, het lijkt alsof er elk moment iets kan gaan gebeuren. De band weet het hele optreden deze grote mate van energie en spanning vast te houden.
Veel energie geven, weinig terug krijgen
Na de uppercut blijft het publiek enigszins versuft achter. Amper is er de tijd om je schrap te zetten om de volgende klap op te vangen. Skunk Anansie blijft het gaspedaal diep intrappen. De band blijft de nummers met gepaste agressie die je gewend bent bij een gemiddelde punkshow. Het enige kritiekpunt is dat de variatie in het optreden ontbreekt. Met een verschroeiend tempo is af en toe een adempauze wel handig.
Skin heeft dit zelf echter niet nodig. Het ene moment haalt ze met gemak de hoge uithalen, het andere moment neemt ze zelf de drumstokken in handen om het zooitje nog meer op te zwepen. Zingend duikt ze het publiek in en crowdsurfend boet ze niet in aan zangkunsten. Het publiek wat onder de tent van de mainstage staat draagt haar op handen, maar daarbuiten zie je de aandacht steeds meer afdwalen. Gelukkig weet de band wat er dan te doen staat en wordt grote hit ‘Weak’ ingezet. Het publiek slaat meteen aan en Skin krijgt eindelijk iets van de energie terug die zij het hele optreden geeft.
Afsluiten met een bang
Nadat de band het publiek weer aan heeft gezet werken beide toe naar een stevig einde. ‘Yes It’s Fucking Political’ en ‘Little Baby Swastikkka’ worden met zoveel passie gespeeld dat stilstaan voor het hele veld onmogelijk is. Als de band dan van het podium afloopt en de tijd wat in het programmaboekje staat ook om is, is er lichte vertwijfeling. Skunk Anansie is echter nog niet klaar.
De toegift duurt ongeveer nog een kwartier langer dan eigenlijk aangegeven staat. Skin heeft haar jas uit, duikt nogmaals het publiek in en zorgt ervoor dat iedereen er nog een keer bij betrokken wordt. ‘Hedonism (Just Because You Feel Good)’ is een massaal meezingmoment. ‘Brazen (Weep)’ had ook makkelijk voor hetzelfde effect kunnen zorgen, maar helaas ontbreekt dat nummer al enkele jaren op de vaste setlist.
Skunk Anansie sluit hiermee de eerste dag van Dauwpop 2026 af. Het publiek wat zat te wachten op een stevige rockshow kwam goed aan hun trekken. De band speelde overtuigend, gepassioneerd en hard. Met momenten geeft het publiek de energie terug welke Skin erin legt. Een krachtige afsluiting van de eerste festivaldag.
Dauwpop 2026
