Voor één van de grootste evenementen van Europa kende Roskilde Festival 2026 een verrassend avontuurlijke line-up. Grote popshows en intieme producties, reggaeton, K-pop en veel activisme: dit waren de 9 meest bijzondere optredens van het Deense festival.
Waar grote evenementen toch vaak leunen op dezelfde grote artiesten, lukt het Roskilde Festival dit jaar om verrassend uit de hoek te komen. Voor een publiek van 130.000 bezoekers boekt het Deense festival een aantal exclusieve optredens en genres die je niet vaak tegenkomt.
Ideale opener: Joshua Idehen
Muziek en activisme – en activisme door muziek – staan hoog in het vaandel op Roskilde Festival. En niemand vertolkt deze boodschap zo mooi als Joshua Idehen. Als een soort priester predikt de Brits-Nigeriaanse spoken word-artiest hoop, humor en liefde over de beats van Zweedse producer Ludvig Parment. De muziek heeft wel wat weg van een jazzier Fred again.. of Antony Szmierek.
Wanneer Idehen het festival opent op woensdagmiddag komt hij eerst alleen het podium op. Normaal doet hij dit om het publiek aan te moedigen nog wat luider te klappen, zegt hij, maar dat is deze keer niet nodig. Van start tot finish eet Roskilde uit z’n hand, volgt het elke aanwijzing voor danspasjes (“bad vibes? I shimmy off“) en leuzen in donkere tijden (“rhythm is my weapon“). En dan moet virale hit ‘Mum Does the Washing’ nog komen.
Winnaars van de week: Kneecap
Bij muziek en activisme, denk je natuurlijk al snel aan Kneecap. De hele week prijkt er een enorm graffiti-kunstwerk van het trio naast de Arena, oproepend tot vrijheid voor Palestina. Als om middernacht alle Ierse vlaggen en balaclavas zich verzamelen, is de grootste tent van Roskilde veel te klein. Van start tot finish is het publiek één uitzinnige menigte, opgejaagd door een bijzonder harde set van de hiphopgroep.
Sinds de vorige tour heeft Kneecap een reeks singles en een album uitgebracht die zo mogelijk nog uitgesprokener zijn én geïnspireerd door techno, drum & bass en andere rave-muziek. Bij het jonge Deense publiek gaat het erin als zoete koek. De moshpits zijn groot en aan, chants als ‘F-E-N, I-A-N’ worden luidkeels meegeschreeuwd, en de drie heren worden op handen gedragen. Wanneer Kneecap de show kort stillegt om een podium te bieden aan Palestina-activisten, geeft dat nog net dat extra beetje gewicht aan een ongekend optreden waar we nog lang van moesten bijkomen.
Meest unieke boeking: Bad Gyal
Voor fans van reggaeton is de Spaanse bad gyal misschien wel dé headliner van Roskilde Festival 2026. Op de laatste festivalavond trekt de zangeres een blik aan hete hits open die de Deense heupen in vuur en vlam zetten. De show leunt hevig op haar nieuwste album Más Cara, en dat is meer dan terecht. De zwoele opener ‘Un Coro y Ya :)’, het sensuele ‘Te Daré’ en het feestende ‘Noticia de Ayer’ leveren een fiesta caliente op.
Bad Gyal wordt op het podium vergezeld door een arsenaal dansers met wie ze moeiteloos nummer na nummer afwerkt. De show bestaat uit bijna twintig liedjes, waardoor het tempo er goed in blijft zitten. Dat alleen bezoekers van Primavera Sound Porto en Roskilde Festival deze zomer kunnen genieten van haar optreden, voelt als een groot gemis voor andere Europese festivals. Wat ons – en ook wat het uitbundige voorvak gevuld met fans die woord voor woord de teksten meezingen – betreft maakt ze volgende zomer een volwaardig rondje langs de weides.
Meest gedurfde headliner: JENNIE
“Who wanna rock with JENNIE?” K-popacts verkopen wereldwijd stadions en arena’s uit, maar op de Europese festivals is deze doorbraak nog niet gemaakt. Wie anders dan BLACKPINK-megaster JENNIE om hier verandering in te brengen? Met haar eerste soloalbum Ruby onder de arm weet ze zonder moeite een veld te vullen met geïnteresseerde festivalgangers.
Is het optreden een volledig succes? Niet helemaal, daarvoor ligt het tempo van dans en zang misschien net iets té hoog. Veel van de Deense bezoekers lijken toch wat overdonderd door de over-de-top popshow. Met hits als ‘Mantra’, ‘ExtraL’ en ‘like JENNIE’ maakt de Koreaanse wel indruk, en ze komt in ieder geval sympathieker over dan Addison Rae eerder op de dag.
Lokale helden: APHACA
Van lokale schoolband binnen een paar jaar naar afsluiter op het hoofdpodium – op Rock Werchter en Pinkpop nog nooit vertoond, maar wel op Roskilde. Het viertal van APHACA is hier natuurlijk niet bekend, maar in Denemarken zijn ze de afgelopen twee jaar geëxplodeerd. En voor een serieuze indieband is dat best wel bijzonder, al helemaal wanneer je je bedenkt dat de jongens pas begin twintig zijn.
De erg jonge heren mogen op hun tweede Roskilde na middernacht aantreden voor een vol veld dat echt alle nummers mee kan zingen. De warme, Deenstalige nummers doen zeker denken aan landgenoten Efterklang, een beetje aan Editors en qua vocalen vooral aan Guy Garvey van Elbow. Na afloop kan de sympathieke frontman de ontlading niet bedwingen en slaat vol emotie z’n handen op het podium. Met tranen in de ogen kijkt hij uit over een festival waar hij kwam, zag en overwon.
Meest emotionele show: Lily Allen
Wie naar Lily Allen kwam voor oude hits als ‘Smile’ en ‘Fuck You’, zal teleurgesteld zijn achtergebleven. Op Roskilde doet de Engelse zangeres namelijk een bijzondere integrale uitvoering van haar nieuwste album West End Girl. Aan de ene kant jammer, maar de verhalende teksten over de ineenstorting van Allen’s huwelijk met acteur David Harbour komen op deze manier wel extra goed uit de verf. Met tranen in haar ogen zingt ze over haar gebroken hart, terwijl ze zich oprolt in een jurk die bestaat uit bonnen van spullen die haar man voor andere vrouwen zou hebben gekocht.
De hele show staat Allen alleen op het podium – symbolisch – en loopt ze heen en weer tussen een bed, een bank en een koelkast. Het is duidelijk dat de nummers voor haar nog altijd emotioneel zijn, waardoor we de scheiding vijftig minuten lang in real time met haar meebeleven. En we de oude hits uiteindelijk helemaal niet missen.
Meest bijzondere setting: Madra Salach
Drie weken geleden waren ze al één van de verrassingen op Best Kept Secret 2026: de heren van Madra Salach. En ook op Roskilde weet het Ierse zestal te betoveren met een bijzonder charmant en sympathiek optreden. Nog nooit waren ze in Denemarken geweest, dus ze zijn zichtbaar verrast als ze ineens voor een volle tent staan. Zeker omdat op Ierse festivals geen hond zou komen opdagen voor een band rond het middaguur, “even if it was Christ resurrected“.
De intieme Gloria is bovendien het ideale podium voor Madra Salach. De oude schuur, donkerder dan een professionele concertzaal en versierd met bomen en planten, past perfect bij deze traditionele folkmuziek. De band uit Dublin heeft zelf nog maar weinig nummers uit, maar Pogues-cover ‘Turkish Song of the Damned’ en ‘In the Aeroplane Over the Sea’ van Neutral Milk Hotel zijn prima setvullers. De bloedmooie hoogtepunten zijn wel zelf geschreven: opener ‘Blue & Gold’ en afsluiter ‘The Man Who Seeks Pleasure’.
Knallendste feest: Brutalismus 3000
En óf ze brutaal waren op de tweede festivalnacht van Roskilde: Brutalismus 3000 staat om twee uur ‘s nachts te popelen om het publiek, dat nog aan het zweten is van de Kneecap een uur eerder, er eens even flink van langs te geven. Het Berlijnse duo draait vanaf moment één het volume van hun duistere techno beats omhoog en zet de rookmachine op standje “ik zie geen hand meer voor ogen”. Victoria Vassiliki Daldas stampt op het geknal van Theo Zeitner door de Arena en het publiek weet: we gaan nog lang niet naar bed.
De nu-gabber-post-techno-punkshow flitst met hoge beats per minuut voorbij en het nieuwste album Harmony is niet alleen op plaat een groot succes. De klassieker ‘Levels’ van Avicii bereikt een ander niveau wanneer het wordt gemixt met het nieuwe ‘A Milli’. “I like angry music, even if I’m always balanced,” is te lezen op het flikkerende scherm achter de draaitafel. Dat weerspiegelt ook de bezoekers van de show, die zo hard uit hun dak gaan dat je per ongeluk een verloren elleboog of uitgestrekte arm tegen je hoofd krijgt. Wat maakt het ook uit: een knalprobleem tijdens B3K is het beste probleem dat je op een festival kan hebben.
Gedroomde afsluiter: Zara Larsson
Ook op Pinkpop 2026 was de show van Zara Larsson een zomers hoogtepunt. Maar waar de Zweedse in Landgraaf nog in het daglicht moest aantreden, is ze op Roskilde de onbetwiste afsluiter van het festival. Bij geen ander optreden staat het enorme veld voor de iconische Orange Scene zo vol, en hangt er zoveel excitement in de lucht. De hele week al zijn de hits van het nieuwe album overal op de camping te horen en zie je festivalgangers hun ‘Lush Life’-dansje oefenen.
En de show is ook niks anders dan een zegetocht van Scandinavische popperfectie. Natuurlijk komen alle hits voorbij, en ja ook hier mag een fan het befaamde dansje op het podium opvoeren, maar het is vooral het gemak waarmee Larsson goede zang en choreografie in hoog tempo combineert. ‘Midnight Sun’ is hét anthem voor deze “euro summer“, en daarmee de perfecte afsluiting van acht dagen Roskilde Festival.
Hoe was Roskilde Festival 2026?
Roskilde Festival 2026
