De eerste headlineshow op Down The Rabbit Hole 2026 is in handen van Little Simz. Op de vrijdagavond sluit ze het festival af met een ijzersterke show, strakke flows en ruimte om te dansen.
In 2022 stond Little Simz voor het laatst op Down The Rabbit Hole. Toen nog in de Teddy Widder, en ook nog eens veel vroeger op de avond. Nu zijn we vier jaar verder en heeft ze een flinke upgrade gekregen. Aan haar de taak om de eerste dag van Down The Rabbit Hole 2026 af te sluiten. Als tweede hiphop-artiest ooit sinds Anderson .Paak & The Free Nationals in 2018 en daarnaast ook nog eens als eerste vrouwelijke hiphop-artiest ooit.
Opening
Terwijl veel bezoekers zich nog elders op het terrein bevinden, stroomt het voorste deel van het veld een halfuur van tevoren al vol. De verwachtingen liggen hoog en nu is het aan Little Simz om het waar te maken. Iets na 23:40 gaan de lichten uit en verschijnt de vierkoppige band van de rapper op het podium. Op de achtergrond klinkt ‘Hollow’, maar dan met een soort spraakmemo er overheen.
Niet veel later zet bassist Marla Kether de eerste noten in van ‘Thief’, afkomstig van Simz’ laatste album Lotus. Een van haar meest persoonlijke en ingetogen albums tot nu toe. ‘Thief’ is tevens het eerste nummer van de plaat en gaat naar verluidt over de keer dat ze 1,7 miljoen pond uitleende aan voormalig producer Inflo voor een liveshow van zijn band SAULT. De voorheen goede band die de twee hadden liep stuk, en Simz sleepte Inflo voor de rechter. De frustratie zit hoog en dat komt er goed uit in dit nummer.
‘Flood’ klinkt daarentegen heel anders: een dreunende baslijn en drums, vocalen van Obongjayar, met wie Simz veel samenwerkt, en Moonchild Sanelly. Hierna pauzeert ze even en roept lachend: “Down The Rabbit Hole!” Ze is heel blij om terug te zijn, en bedankt het publiek voor de support voor Lotus. De derde track daarvan, ‘Young’, is tevens het derde nummer in haar set. Hierin rapt ze over haar wildste dromen en jong zijn.
Blokjes per album
De set is redelijk opgedeeld in blokjes per album. Het tweede album wat aan bod komt is Sometimes I Might Be Introvert, een album waarmee ze de prestigieuze Mercury Prize in de wacht sleepte. ‘Two Worlds Apart’ wordt ingezet, met een sample van het Smokey Robinson-nummer ‘The Agony and The Ecstacy’. Je hoort Robinson op het einde ‘I Love You’ zingen, wat veelvuldig herhaald wordt door het publiek. Gelijk een mooi bruggetje naar ‘I Love You, I Hate You’: een nummer over de moeilijke relatie met haar vader. Twee hoofden op het scherm herhalen de zinnen ‘I Love You’ en ‘I Hate You’ gedurende het nummer.
Dan gaan de lichten even uit en verschijnt een spotlight. Little Simz loopt naar de spot en de gitaarmelodie van ‘Introvert’ klinkt. De studioversie begint met een orkest, hier op DTRH komt dat pas nadat ze het eerste en tweede couplet achter elkaar heeft gerapt. Dat maakt de opbouw misschien nog wel indrukwekkender, want er gebeurt ook steeds meer met de lichten naarmate het orkest meer te horen is.
Club Simbi
Hierna verdwijnt de band van het podium voor een welverdiende pauze. Het is nu alleen Little Simz op het podium. ‘Venom’, van het album GREY Area wordt ingezet. Het is een nummer met Simz’ snelste en meest indrukwekkende flows. Ook live doet ze het ijzersterk. Hier en daar merkt ze een moshpit op, en roept het publiek vooral op om deze groter te maken.
Er wordt een dj-tafel het podium op gereden. Terwijl Little Simz zich installeert achter de booth benadrukt ze nog even dat ze de beste tijden heeft gehad op Down The Rabbit Hole. Het volgende blokje is een mix van nummers van Drop 8 en nieuwste EP Sugar Girl: twee EP’s met meer elektronische invloeden. Dat leent zich uitstekend voor deze mini dj-set. Terwijl ze de plaatjes aan elkaar draait rapt Little Simz over de muziek heen. ‘Mood Swings’, ‘Game On’ en ‘S.O.S.’ komen voorbij. Eventjes verandert het veld bij de Hotot is een soort open air-nachtclub. Er wordt volop gedanst en gesprongen. Tijdens ‘Open Arms’ komt de band weer dansend het podium op.
Rust na het dansen
Wat volgt is een tweeluik van samenwerkingen met Obongjayar. Als eerste ‘Lion’, een funky afrobeat nummer over het overwinnen van uitdagingen. Met ‘Point And Kill’ wordt het dansen moeiteloos doorgezet. Opvallend dat er veel ruimte voor is. Vooral vanaf de front of house valt op dat veel bezoekers hun avond ergens anders doorbrengen dan bij de Hotot.
Na het dansen is het tijd voor een rustiger blokje. ‘Only’ is een nummer van Lotus wat Little Simz maakte met Lydia Kitto, die je misschien wel kent van Jungle. De boodschap? Only love in our hearts. Aan het einde krijgt keyboardist Amane Suganami even de tijd om te shinen met een solo. Tijdens ‘Selfish’ stelt ze de band nog een keer helemaal voor en krijgt ieder bandlid ook nog even de tijd om een stukje solo te spelen. Een drumsolo van drummer Morgan Simpson, die voorheen drumde voor black midi. Ook gitarist Mark Mollison pakt even zijn momentje. Het is een geweldige band die mee is met Little Simz en dat wordt hier nog eens bewezen.
Kracht van liefde
‘Free’ is het een na laatste nummer van de set. Deze wordt acapella ingezet door Little Simz, even later komt de band er weer bij. Het nummer gaat over de kracht van liefde. Gedurende het nummer herhaalt de tekst ‘Wishing that the love will set us free’.
De afsluiter van de set is ‘Woman’, een eerbetoon aan alle vrouwen in de wereld. Tijdens het nummer loopt Simz het podium af en gaat op verschillende plekken op de barricade staan. Ze geeft handjes en een knuffel aan de meiden vooraan, en dan is het toch eindelijk afgelopen. Het einde van een ijzersterke show.
Hoe is Down The Rabbit Hole 2026?
