De stembus is gesloten van de Festivalacts top 100, en de lijst van dit jaar zit vol namen die je niet had zien aankomen. Vijf verrassingen uit de tussenstand, zonder te verklappen waar ze staan.
Verwacht geen lijst vol usual suspects. Naast de headliners die je toch al op je briefje had staan, vecht een bonte verzameling underdogs, podiumbeesten, comebacks en lokale artiesten zich naar boven, soms zonder dat iemand het had zien aankomen. Dat is precies waarom de FAT100 elk jaar spannend blijft: het is geen weerspiegeling van wie het grootst is, maar van wie de meeste indruk maakte deze festivalzomer.
Een Nijmeegse zolderkamer tussen de wereldsterren
Politie Warnsveld begon een paar jaar geleden als vier matties met een simpel doel: lol trappen. Wat startte met sessies in de kroeg, is uitgegroeid tot een ska-punkband die de Roos van Nijmegen wint, Noorderslag afsluit, en zalen als de Melkweg en Doornroosje plat weet te spelen. Geen gelikte industrie, gewoon opgefokte energie en een dikke middelvinger naar pretentie. Popo Warra feest, en de stemmers doen kennelijk mee.
Een Dublinse folkband met precies één EP
Madra Salach heeft nog geen jaar een debuut-EP uit, speelde tot voor kort vooral in pubs op de Northside van Dublin, en staat in de FAT100 nu tussen namen die al decennia meedraaien op de grote podia. De zesmansformatie brengt traditionele Ierse folk terug met distortie en experimentele randjes en wordt inmiddels vergeleken met Lankum. Dat Madra Salach al in een adem met Lankum wordt genoemd, terwijl It’s A Hell Of An Age amper een paar maanden oud is, zegt genoeg. Te oordelen naar de tussenstand luisteren behoorlijk wat Festileakers mee.
Een supergroep die nog geen jaar bestaat
TOMORA, het project van Aurora en Tom Rowlands van The Chemical Brothers, bracht dit jaar pas hun debuutalbum uit. Hun show op Down The Rabbit Hole 2026 voelde als een reis naar een andere planeet. Aurora en mede-zangeres Amalie Kleive in witte ruimtepakken, en Rowlands die de schermen vulde met visuals die eerder aan een nachtmerrie dan aan een festivalshow deden denken. Tegen het einde ging de hele tent uit zijn dak. Blijkbaar hoef je geen decennia mee te draaien om indruk te maken, als je maar de juiste twee koppen bij elkaar zet.
De best georganiseerde stemmersgroep
Waar de FAT100-achterban doorgaans vooral richting rock, indie en dance neigt, valt dit jaar een compacte cluster metalnamen op die opvallend stevig in de tussenstand staat: Sabaton, Blood Incantation, Electric Callboy, Bad Omens en Architects laten allemaal zien dat hun fans harder stemmen dan je op basis van de rest van de lijst zou verwachten. Het patroon is zichtbaar: als er één genre is dat zijn community feilloos weet te mobiliseren, is het metal.
Twee vrienden, geen label, wél een plek tussen de headliners
Getdown Services is niet meer dan Josh Law en Ben Sadler, twee jeugdvrienden uit het Engelse Minehead die tijdens de coronalockdown vanaf twee kanten van het land muziekideeën naar elkaar bleven sturen. Inmiddels noemen ze zichzelf gekscherend “Britain’s Best Band”, spelen ze uitverkochte shows in Londen’s Electric Ballroom, en zelfs op Glastonbury. Geen platenlabel-machine achter zich en toch houdt het duo in de tussenstand van de FAT100 moeiteloos gelijke tred met artiesten die al tien keer zo lang meedraaien.
Houd de Festival Acts Top 100 in de gaten, op 18 September verklappen we wie op welke plek eindigt!
