Terwijl half festivalliefhebbend Nederland alweer de tent uit de kast trekt voor menig campingfestival in de buurt, gebeurt er 1.100 kilometer verderop iets waar veel te weinig mensen bij ons van weten: Colours of Ostrava 2026. Vier dagen lang stond Ostrava in Tsjechië in het teken van muziek en cultuur, maar wat ging er goed en wat kon er nou beter? Wij zetten de plus- en minpunten op een rijtje.
++ Internationaal en betaalbaar
Vergeleken met grote West-Europese festivals is Colours of Ostrava relatief betaalbaar, terwijl de line-up qua niveau prima kan concurreren. Want die mocht er zeker wezen met headliners Twenty One Pilots, Lorde, Moby en Teddy Swims en daaronder een verrassend brede mix: Paris Paloma , The Libertines, Skunk Anansie, Atarashii Gakko! en Audrey Nuna aangevuld met kleinere namen als Bea.K, Blair Davie en Jambinai. Voor wie toch al van een festivaltripje in het buitenland houdt, is dit een serieuze optie. Vier dagen festivallen kostten de bezoekers deze editie maar €208,-. Op het terrein is eten en drinken ook erg goedkoop. Zo betaal je voor een halve liter bier minder dan je op bijvoorbeeld Pinkpop of Rock Werchter voor een klein biertje betaalt, namelijk maar €3,15!
++ Het festivalterrein en zijn indrukwekkende decor
Roestige hoogovens, gasometers en industriële constructies als festivalbackdrop: Dolní Vítkovice is letterlijk gebouwd voor sfeerplaatjes. Je staat niet zomaar op een grasveld; je staat middenin een stuk industrieel erfgoed dat compleet is omgetoverd tot festivalspeeltuin. Op het terrein staat ook een voormalige hoogoven waar een opvallende glazen uitkijktoren op gebouwd is en de naam ‘The Bolt Tower’ heeft gekregen – uiteraard vernoemd naar voormalig topsporter Usain Bolt. Tijdens het festival kon je het hoogste puntje (op ongeveer 78 meter) van de toren beklimmen voor maar 200 CZK (€8,30). Vanaf daar heb je perfect uitzicht over het hele terrein, wat zorgt voor een absoluut hoogtepunt.
+ Naast muziek veel aandacht voor cultuur en maatschappelijke thema’s
Waar veel festivals kiezen voor één duidelijke sound, gooit Colours of Ostrava alle registers open. Popgigant naast indierockband naast elektronica: het zorgt voor een programma waar je continu verrast wordt. Niet alleen het muzikale programma mag er wezen, er is ook veel aandacht voor andere thema’s. Daarvoor is al sinds 2016 Meltingpot in het leven geroepen. De plek waar mensen, ideeën en actuele thema’s samenkomen met een blik op nieuwe perspectieven op de maatschappij, de wereld, en de eigen persoonlijke reis van de festivalbezoeker daarin. Al 10 jaar is Meltingpot een vast onderdeel van Colours of Ostrava, met debatten, talks en workshops op de discussiepodia van het festival.
En qua onderwerpen ging Meltingpot flink de diepte in. Zo kwamen er dit weekend sessies voorbij als The Colours of the Quantum World, The World Belongs to AI! And What About Us? en The Longevity Ideal: 80-62-80, kortom stevige kost over technologie, wetenschap en ouder worden. Maar het mocht ook luchtiger: What Has Poop Ever Done for Science? bewees dat een festivaldebat best serieus én hilarisch tegelijk kan zijn. Verder werd er gesproken over liefde (What Happens to Us When We (make) Love?), mentale gezondheid (Why Do We Feel So Bad?) en de invloed van reclame op ons gedrag. Van quantumfysica tot poep, van AI tot liefde, bij Meltingpot kwam het allemaal voorbij.
+ Genoeg te beleven in de regio Moravië-Silezië
Wie denkt dat een weekend Colours of Ostrava alleen maar staat voor headliners en biertjes in de zon, heeft het mis. Tussen het feestgedruis door is er een hele regio te ontdekken: van de indrukwekkende Bolt Tower die bijna tachtig meter boven de oude hoogoven uittorent, tot een frisse wandeling in het Beskiden-gebergte met uitzicht over de bergen vanaf Pustevny. Ook cultuurliefhebbers komen aan hun trekken, met kunstmuseum PLATO in een voormalig slachthuis en de opvallende socialistische architectuur van de wijk Poruba. Ostrava bewijst dat je van een festivalweekend zomaar een minivakantie kunt maken. En laten we eerlijk zijn: die extra wandelkilometers zijn de perfecte smoes om die tweede portie festivalfriet zonder schuldgevoel naar binnen te werken.
+ 101 eetopties
Verspreid over het industriële terrein van Dolní Vítkovice stonden talloze foodstands netjes langs de looppaden opgesteld, met een aanbod dat zo internationaal was als de line-up zelf. Van Aziatisch streetfood tot Tsjechische klassiekers en alles daartussenin. Tussen de gasometers en hoogovens door kon je op Colours niet alleen je oren, maar ook je maag volop verwennen.
– Weinig tot geen vegetarisch en veganistisch eten
Toch was niet alles rozengeur en maneschijn op culinair gebied. Wie vegetarisch of veganistisch door het leven gaat, moest namelijk goed zoeken tussen de kraampjes vol worst, spek en gegrild vlees in alle soorten en maten. Het aanbod voor plantaardige eters was schaars. Misschien toch nog een restje Oostblok-mentaliteit dat door de leidingen van Dolní Vítkovice sijpelt. Hier draait alles nog steeds om stevige kost, het liefst met dierlijke producten erin verwerkt.
– Veel plastic en in mindere mate afvalscheiding
Op het gebied van afval viel er nog winst te behalen. Ondanks eerdere claims van het festival zelf over duurzaamheid werden er op het terrein plastic wegwerpbekers gebruikt, zonder recyclesysteem. Een gemiste kans voor een festival dat zich graag groen profileert. Op sommige plekken werd het afval keurig gescheiden, met duidelijk gemarkeerde bakken voor PMD en restafval. Maar net zo vaak ontbrak die scheiding volledig, waardoor alles gewoon op één grote hoop belandde. Mogelijk werd het backstage wel gesorteerd, maar dit levert natuurlijk meer arbeid op. Langs de zijkanten van de paden aan de hekken hingen ook enkele losse vuilniszakken, wat het geheel al snel een rommelige aanblik gaf, zeker tegen het einde van de festivaldag. Het is duidelijk dat de wil er is, de eco-ambities zijn er, de intenties goed, maar in de uitvoering valt nog een flinke slag te slaan.
Conclusie
De 23e editie van Colours Of Ostrava was er een voor in de boeken. Colours combineert wat andere festivals los proberen te doen: betaalbaar blijven, een onvergetelijk decor bieden, muzikaal breed uitpakken én inhoudelijk verdiepen met Meltingpot. Ook het feit dat je een festivalweekend hier zo moeiteloos kunt combineren met bergwandelingen, cultuur en een minivakantie in de regio, is uniek te noemen. Toch is er ook op details nog winst te behalen. Het aanbod aan vegetarische en veganistische opties mag flink uitgebreider en op het gebied van afvalverwerking valt er nog een wereld te winnen. De ambities zijn er, maar de uitvoering hobbelt er soms wat achteraan. Maar met een sfeer, decor en programmering die heel goed in elkaar steken, is dat geen dealbreaker, eerder een aanmoediging. Strijkt Colours die laatste kreukels op het gebied van eten en duurzaamheid glad, dan is een felbegeerde plek tussen de Europese festivaltoppers slechts een kwestie van tijd.
Hoe was Colours of Ostrava 2026?
Colours of Ostrava 2026
