Dat we dit weekend niet naar Landgraaf afreizen, betekent nog niet dat we je geen bomvol Pinkpop-weekend gaan bezorgen. Vandaag blikken we met Rowwen Hèze-zanger Jack Poels – die natuurlijk een speciale band heeft met het Limburgse festival – terug op zijn favoriete Pinkpop-herinneringen.
Rode oogjes & ‘package deal‘ Status Quo
![Pinkpop affiche 1974](https://festileaks.com/wp-content/uploads/2019/03/Pinkpop-1974.jpg)
“Mijn mooiste herinnering aan Pinkpop is toch wel de eerste editie die ik ooit bezocht en waarop Status Quo en Rory Gallagher speelden. Die mannen met die lange haren, vale spijkerbroeken en mooie gitaren. Ik stond met rode oogjes voor dat podium naar boven te kijken, naar die gasten die daar als geweldenaren muziek stonden te maken. Ik zag er zelf toen ook zo uit; lange haren en een kapotte spijkerbroek. Dat was dus ook wel een soort van verwantschap met de mannen van Status Quo.
Achteraf hoorde ik van Jan dat hij eigenlijk alleen Rory Gallagher wilde hebben. Hij is naar Londen gegaan om te praten met Gallaghers manager, maar die zei: ‘Rory Gallagher komt, maar dan moet je als package deal ook Status Quo boeken.’ Die kwamen vervolgens dus mee. Als zestienjarige weet je natuurlijk niet dat dat zo werkt. Je denkt: ‘Status Quo is gewoon op eigen kracht daar gekomen’, maar dat was dus een dealtje. Indrukwekkend!”
De eerste thuiswedstrijd in Landgraaf
“Iedere band wil wel op Pinkpop spelen en het heeft ons echt gruwelijk veel moeite gekost. Jan kan niet in z’n eentje jou op dat podium krijgen. Er zijn heel veel mensen die dat beslissen, waaronder MOJO. Die waren allemaal niet zo Rowwen Hèze-minded. Maar op het kantoor van Pinkpop ging het helemaal loos. Een meisje die er werkte vertelde dat er postzakken binnenkwamen vol met brieven waarin stond dat wij op Pinkpop moesten staan.
In 1992 was het eindelijk zover. We hadden de dag ervoor een optreden gehad in Melderslo, een dorpje vlakbij. Het was laat geworden, want we hadden nog wat biertjes gedronken op het terras. We gingen lekker met de bus, die vol zat met mensen die uit de buurt kwamen en ook naar Pinkpop gingen. Ik sloot me die rit helemaal af van de wereld. Ik zag door de omheining wat bekenden zwaaien en dacht echt: ‘godverdomme, wat ga ik toch doen vandaag.’ We stapten uit de bus en kwamen terecht in een stilte. Achter dat Pinkpop-podium loopt geen mens te veel rond. Het is daar heel stil.
Er kwam vervolgens een jongen het trappetje naast het podium afgelopen, hij stak zijn duim naar me op en toen liep ik dat podium op. Ik werd rustig en dacht alleen maar: ‘nu gaat het gebeuren!’ Jan Smeets duwde die microfoon onder m’n neus en ik zag in zijn ogen dat we toch wel even iets neergezet hadden. Ik bekeek later de tv-beelden en toen besefte ik pas: ‘godverdomme, het is gelukt!'”
Een speciale band met Jan en zijn festival
“Onze band met Pinkpop is dat jaar, in 1992, toch wel begonnen. Jan Smeets heeft ons na Pinkpop toen ook aanbevolen bij Roskilde in Denemarken. Daar stonden we een jaar later ineens op de Orange Stage. Dat geeft wel een mooie band. We voelen wel dat in zowel Jan als Rowwen Hèze hetzelfde muzikale hart zit.
Dat was niet het enige moment dat we die band met Pinkpop voelden. We hebben ook een speciale Pinkpop-theatertour gedaan met Huub Stapel. Dat ging over een man die dementeert en allemaal herinneringen uit zijn leven terughaalt. Jan kwam altijd kijken. Hij vond dat geweldig. Dat was ook een beetje een ode aan hem.
Pinkpop voelt wel als een soort thuiswedstrijd. We hebben ook ieder jaar een slotconcert bij ons in het dorp en dat is net zo spannend. Eén jaar was bijvoorbeeld het geluid heel slecht en dan krijg je dat dus de dag erna van iedereen te horen. Dat maakt het wel bijzonder. Pinkpop heeft dat ook wel. Pinkpop is je eigen provincie. Het zijn je eigen mensen. Dat je door die ogen bekeken wordt, voelt heel vertrouwd en fijn.”
![Pinkpop Logo](https://festileaks.com/wp-content/uploads/2023/02/Pinkpop-Logo.png)
Pinkpop 2025
![Nederland](https://festileaks.com/wp-content/themes/festileaks/media/flags/nl.png)