Na vier dagen vol muziek en perfect festivalweer zit de 51ste editie van het festival er weer op. Deze tien dingen van Rock Werchter 2026 blijven in ons geheugen gegrift staan.
1. Byrning Down The Barn
Een verrassing zal het voor mensen die David Byrne al eens aan het werk hebben gezien niet geweest zijn, maar hij gaf een weergaloze show in The Barn. Een halfuur voor aanvang was de tent al bomvol en de gelukkigen kregen een staaltje muziekvakmanschap voorgeschoteld. Achtereenvolgend ‘Psycho Killer’, ‘Life During Wartime’, ‘Once in a Lifetime’ en ‘Burning Down The House’, do we need to say more?
2. Goed geboekt
Werchter is altijd een festival geweest met grote contrasten tussen de acts – soms stimuleren die de appetijt, dan weer doen ze pijn aan de oren. Alleen al op donderdag kon je van popster JADE naar ravepioniers The Prodigy naar deathmetalfenomeen Blood Incantation wandelen, terwijl er op de main met The Lumineers, The War on Drugs en Mumford & Sons een mooi rijtje bands stond voor wie donderdagavond eerst even wou uitblazen en in de sfeer komen. Of het nu ging om het samenstellen van mooie rijtjes of het binnenhalen van de meest relevante uitschieters in minder voor de hand liggende genres, Rock Werchter 2026 was dit jaar over de hele lijn goed geboekt.
3. De backing band van Pommelien Thijs
Geprogrammeerd stond ze niet, maar er staan deed ze absoluut. Pommelien Thijs bracht donderdagnacht haar hit ‘Atlas’ op het grootste podium van het festival. Ze had voor deze gelegenheid een andere backing band bij zich dan we van haar gewend zijn: headliner Mumford & Sons had haar gevraagd om het met hen te komen zingen.
4. Kwaliteit van eigen bodem
Pommelien was lang niet de enige Belg die een mooie kans krijgt én greep. Rock Werchter had dit weekend haar eigen Rode Duivels. Zwangere Guy imponeerde op de main, The Haunted Youth en Dressed Like Boys betoverden het publiek in de tenten, en Alice Mae mocht last minute NEST afsluiten als invaller voor The Warning.
5. Schatten van rappers
Rap is traditiegetrouw wat ondervertegenwoordigd in Werchter – zo was Little Simz alweer in geen velden of wegen te bekennen. Gelukkig smokkelden Gorillaz er een paar binnen, en waren ook Loyle Carner en Kae Tempest van de partij, beide enigszins atypische rappers. Carner vertederde het publiek in The Barn met een jazzy band en heel persoonlijke, met zachte stem vertelde verhalen, en Tempest kreeg KluB C stil met het op beats gezette relaas van zijn transitie, en oogstte meer applaus dan ooit.
6. Indierockfeestje in The Barn
Het kan confronterend zijn voor sommigen, maar de 00’s liggen alweer 20 jaar achter ons. De tijden dat Franz Ferdinand en The Vaccines de radiogolven domineerden zijn voorbij. Daar was in The Barn niks van te merken. Festivalanthems als ‘Take Me Out’ en ‘If You Wanna’ riepen jeugdherrineringen op en door het enthousiaste publiek voelde het even weer alsof we hier bij het spannendste bandje van het moment stonden.
7. Voor alle generaties wat
Met acts als Pixies, David Byrne en The Cure voor de oudste Werchtergangers, The Prodigy,Moby en Mogwai voor wie in de jaren 90 al naar Werchter mocht, Gorillaz en The xx voor de millennials en daarnaast ook heel veel leuks voor de jongere generaties maakte Werchter dit jaar met uitstek zijn reputatie waar van festival voor alle leeftijden. Soms troepten die allemaal gezellig samen aan hetzelfde podium, op andere momenten konden ze elk op een andere plek hun hart ophalen, zoals op zaterdagavond met afsluitende concerten van Pixies, Gorillaz en Twenty One Pilots.
9. Dansen met kale mannen op zondagavond
Dancemuziek heeft al jaren haar plaats op de Werchterse weide, weliswaar het ene jaar prominenter dan het andere. Deze editie lag het zwaartepunt van stevig dansen op de zondagavond (al braken ook The Prodigy en Charlotte De Witte eerder al The Barn al af.) Moby (op de Main) en Paul Kalkbrenner (in de Barn), persten nog het laatste restje transpiratie uit het Werchterpubliek met hits als ‘Sky and Sand’ en ‘Feeling So Real’. Al fronste menig liefhebber de wenkbrauwen bij de wel heel gladde vocals en arrangementen waarmee Moby de songs van zijn album Play aankleedde.
10. Doe anders nog maar een dag
Gezien de grote volkstoeloop is het onwaarschijnlijk hoe comfortabel Rock Werchter aanvoelt. Uiteraard af en toe zigzaggen of aanschuiven tussen de mensen, maar aan de podia, togen en tafels leek er altijd nog wel een plekje te vinden. Of je er nu al 25 jaar heengaat of voor het eerst een dagje doorbracht, iedereen die wij spraken leek het erover eens: dit festival is echt heel goed georganiseerd. Doe daar een dit jaar bijzonder slimme en frisse line-up bovenop, en wij hadden eigenlijk nog wel een paar dagen gelust. Merci Werchter, doe zo voort, en heel graag tot volgend jaar dan maar!
Hoe was Rock Werchter 2026?
Rock Werchter 2026
